{"id":3535,"date":"2018-09-08T21:52:50","date_gmt":"2018-09-08T19:52:50","guid":{"rendered":"http:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/?p=3535"},"modified":"2019-01-24T14:12:00","modified_gmt":"2019-01-24T12:12:00","slug":"outa-2018","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/2018\/09\/outa-2018\/","title":{"rendered":"Outeniqua 2018"},"content":{"rendered":"

Outeniqua Sep<\/b>tember 2018<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

<\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Dag 1<\/b>\u00a0\u2013 8 September<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Dit was al heeldag besig om te re\u00ebn toe die groot wit bus met die mense by die pad opgery kom. Dit het \u2018n oomblik stilgestaan voor die deur oopgegaan het en hulle begin uitkom het. Party van hulle het groot sakke op hulle r\u00fbe gehad en hulle het so bietjie gelyk soos die skilpadjies waarmee ek partykeer speel. Ander het weer enerse groot sakke uit die maag van die bus gehaal. Maar hulle het almal so vinnig as moontlik onder \u2018n dak gekom \u2013 helfte van hulle onder die dak waar die boer die groot trokke regmaak, en die ander helfte onder die dak waar die boer sy masjiene stoor.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hulle het hulleself studente genoem en gekla van hoe vroeg hulle al wakker is en dat die vyf ure op die bus nie veel gehelp het om hulle te laat uitrus na die besige kwartaal nie.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cMaar dis mos hoekom ons BTK,\u201d het een ges\u00ea en die ander een het hulle skouers gelig en met voorbehoud saamgestem.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Na \u2018n rukkie van die studente wat lyk of hulle almal hulle skilpad-sakke uitpak en weer\u00a0inpak, het een van hulle, wat ek later geleer het se naam Louw van der Heever is,\u00a0almal nader geroep en het hulle almal onder die masjien-stoorplek-afdak\u00a0Middagbroodjies\u00a0ge\u00ebet, soos hulle dit noem.\u00a0Dit het steeds gere\u00ebn en ek het gewonder wat hulle hier maak.\u00a0Sou hulle…?\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Toe hulle klaar was het hulle bus ook al lankal gery en het hulle al hul goed weer in die sakke gepak en \u2018n kringetjie gevorm. Louw het gepraat en toe gaan \u2018n meisie met die naam Suzaan Hobson in die middel van hulle sirkel staan en hulle sing vir haar \u201cLekker verjaar ou maat\u201d. Toe vorm hulle twee rye \u2013 die meisies en die seuns aan aparte kante \u2013 en val mekaar aan. Ek kon nie anders as om ook aggressief te raak nie en byt \u2018n paar hakskene in die proses. Dit was nie \u2018n goeie besluit nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Schalk Marais was slot en sy sleutel\u00a0Mart-Mari\u00e9 Serfontein. Ek verstaan nie wat die punt was nie, want teen die einde van die dag het hy in elk geval vier ander sleutels\u00a0bygehad\u00a0in die vorm van Cecile \u201cToto\u201d de Wet, Elsa Kriel, Chrisjan\u00a0W\u00fcst\u00a0en Alex Nel. Die groep studente\u00a0sit\u00a0toe\u00a0hulle sakke op hulle r\u00fbe en val in die pad (eers die verkeerde een, maar hulle het gou hulle fout besef), by die berg op.\u00a0Eindelik het ek besef dat hulle hier was om te stap. Wel, in daardie geval was ek ook.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Dit het nou en dan gere\u00ebn, so hulle het maar almal hulle\u00a0raincovers\u00a0oor hul doppe gehou.\u00a0Toto\u00a0het\u00a0opgemerk\u00a0dat almal soos\u00a0jellybeans\u00a0lyk en Elsa het gelag\u00a0en saamgestem.\u00a0Halfpad teen die berg op het ek my halsband verloor, maar ek het glad nie gekla nie. Hoe minder gewig ek vir die staptog saamdra, hoe beter. Die studente het my hoeka vreemd aangekyk hoe verder ek saam met hulle stap en een het hardop gewonder hoe ver ek\u00a0nog<\/i>\u00a0gaan saamstap, wanneer ek gaan omdraai.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cHierdie hond lyk of hy hierdie pad ken.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Hulle hoef nie te weet nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Toe ons die laaste groot bult vir dag op is (en \u2018n paar amper gesig eerste in die modder van die nat paadjie geval het), het dit begin hael. En in plaas daarvan dat dit hulle aanspoor\u00a0(ons kon\u00a0al\u00a0die hut sien!),\u00a0het meeste van hulle gaan stilstaan, hulle gesigte na bo gedraai,\u00a0geglimlag en hulle monde oopgemaak en die hael uit die lug\u00a0probeer eet. Mense is darem snaakse skepsels.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Dit is darem nie te ver\u00a0tot by die hut nie\u00a0(vandag was in elk geval net 8 km)\u00a0en dit is \u2018n reguit stuk pad teen die kontoer langs.\u00a0Almal trek in een van die vier kamers van die hut in, meisies en seuns weer apart. Hulle het \u2018n vreemde digotomie, blyk dit. Maar ek moes maar alles van \u2018n afstand af dophou.\u00a0Mensekamers\u00a0is nie vir honde nie.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Kort voor lank het al 36 van hulle onder die lapa saamgedrom en het hulle \u2018n vuur aangesteek, hulle nat skoene en sokkies in \u2018n netjiese radius\u00a0daarondom\u00a0gepak en kos begin maak. Ek het iemand\u00a0hoor s\u00ea hulle weet nie hoe sestig\u00a0BTKners\u00a0hier sou inpas nie. Ek ook nie. Ek was nog heeltyd nat gewees na die dag se slegte weer en van die studente besorg hulself toe oor my en probeer my by die vuur kry dat ek kan droog word. Min weet hulle dat ek al baie erger omstandighede sonder \u2018n vuur oorleef het en het geweier om naby te kom.\u00a0Maar, ek was nie dom genoeg om, toe die seuns my vir die aand innooi om agter \u2018n toe deur te kom slaap, die aanbod van die hand te wys nie.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Dag 2<\/b>\u00a0<\/b>\u2013<\/b>\u00a09<\/b>\u00a0September<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die mense is die volgende oggend vroeg op en hulle het beter gelyk as die vorige aand, toe hulle almal om die vuur saamgedrom het en hulle wors,\u00a0braaibroodjies\u00a0en plaatkoekies gemaak het. Ek gaan nie jok nie, selfs op die afstand wat ek gehou het, het dit baie lekker geruik.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Een\u00a0van die studente kla dat die kamers baie klein was en die feit dat hier geen elektrisiteit\u00a0is, nie eens vir kamer ligte nie, het nie so lekker by haar gesit nie. \u201cEn dan praat ek nie eens van die Eco-toilette of die feit dat daar geen wasbakke is nie.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Wat het sy verwag, wonder ek.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ek hoor dat\u00a0Mart-Mari\u00e9 vir Louw s\u00ea dat ek nie kan saamkom nie. Sy praat van my as \u201cSamuel\u201d.\u00a0Dis die naam wat\u00a0Louw\u00a0gegee\u00a0het, omdat ek \u201csaam\u201d gekom het. Ek hou nogal daarvan.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cLouw, Samuel kan nie saamkom nie, ons moet hom hier los.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cHy het nou al sover gestap, ons kan hom nie hier los nie.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

S\u00ea haar, Louw!\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cWie gaan hom voer?\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Ek het nie daaraan gedink nie…\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ons het teen 08:15 begin stap, en ek het seker gemaak dat ek heeltyd net-net agter Louw gestap het. Ek ken die berge, maar hy is ons leier. Dit re\u00ebn weer \u2018n bietjie, maar niks so erg soos gister se stortvloed nie. Maar dit beteken nie dat alles nie nog steeds\u00a0druppend\u00a0nat is nie. Die studente wonder of hulle nie op \u2018n\u00a0roeitoer\u00a0is nie, want die paadjie waarin ons stap is\u00a0meer stroompie as paadjie en hulle trap maar mooi om hulle voete so droog as moontlik te hou.\u00a0\u2018n Paar van hulle\u00a0gly en val lekker hard en so oor die radio\u2019s hoor ek dat Mari-Louise Vermaak haar enkel geswik het. Maar sy stap aan.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die eerste deel van die roete is bietjie op en dan baie ver af, na die eerste rivier toe. Ons verloor omtrent al die hoogte wat ons gister by opgeklim het. Ons kom by die eerste\u00a0rivierkruising\u00a0op die roete, maar ons kon die rivier al \u2018n geruime tydjie hoor. Volgens Marianne Breytenbach re\u00ebn dit al die afgelope twee weke in di\u00e9 geweste, en dus is dit geen\u00a0verbasing dat die rivier so sterk afkom nie. Die mans trek hulle skoene en hemde uit en vorm \u2018n treintjie oor die rivier, elkeen wat vir hom \u2018n stewige plekkie kry om op vas te staan. Toe stuur hulle almal se sakke oor en Christiaan en Hanno Lambrechts hardloop in afwisseling teen die oorkantste\u00a0oewer uit om die sakke so hoog\u00a0en droog as moontlik te kry. Die meisies staan almal op \u2018n uitkykpunt en moedig die seuns aan deur te sing en krete uit te skree. Ek het \u2018n paar van die seuns hulle borste sien uitpof, \u2018n geheime glimlag op hulle gesigte. Toe volg die skoene, baadjies en bottels (ons het slegs een bottel verloor) en toe die meisies.\u00a0Mathilda Smith het die slegste van almal van die kruising afgekom toe sy verkeerd beduie is en dog sy trap op \u2018n klip maar dit eintlik \u2018n gat was en sy net so nat soos die ouens geword het – met baie meer klere aan.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ek is ook oor, sonder hulp van iemand af.\u00a0Ek is \u2018n sterk swemmer gebore, maar die yskoue water slaan steeds my asem weg. En die manne het vir amper 40 minute hierin gestaan? Dalk is mense\u00a0tawwer\u00a0as wat ek gedink het.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die res van die roete was redelik eners: Na elke af is daar \u2018n stroompie of rivier wat oorkruis moet word (darem nie weer so groot een soos vroeg die dag nie), en dan kom die groot op, om weer hoogte te kry. Dan is dit \u2018n rukkie op gelyke grond langs die suidekant van die berg langs,\u00a0 voor daar weer afwaarts geneig word in die volgende vallei af. Die studente staan elke nou en dan stil en kyk terug op die pad wat ons al gestap het, met\u00a0Windmeulnekhut\u00a0wat heeltyd in hulle visier bly. Al wat verander is dat dit kleiner en kleiner raak, maar mens kan steeds die drie vormpies in die saaltjie, tussen die twee pieke,\u00a0sien.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cDit\u00a0maak\u00a0nou sin hoekom dit\u00a0Windmeulnek\u00a0genoem word. Dit sit in \u2018n nek waar die wind die heeltyd waai,\u201d merk Jacques Theron op.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

As die paadjie nie modderig is nie, dan is die\u00a0mosbedekte\u00a0klippe glad, of die ruigte varings steek weg hoe styl die afgrond is. Heeltyd kan ons die see sien, asook die berge rondom ons. Die plante is dig, maar daar\u2019s nie groot bome wat ons uitsig belemmer nie.\u00a0Na middagete, waar\u00a0Mart-Mari\u00e9, tot afgryse van haar groepie, vir my twee halwes van haar tuna-broodjies\u00a0gegee het om te eet, neem Schalk oor as leier en is ek eers bietjie verward, voor ek maar besluit om saam met hom voor te stap. Mens kan mos nie diskrimineer nie. Maar een mens waarteen ek baie graag wou diskrimineer was Mari-Louise. Vir iemand wat vroe\u00ebr die dag haar enkel \u201cgeswik\u201d het, het sy baie goed voor bygehou en het heeltyd agter Schalk gestap. Weet sy nie dat die tweede plek myne is nie? Na \u2018n rukkie het sy haar plek besef en het opgehou om voor my in te druk. Haar\u00a0payback\u00a0was dat sy saam met Elsa en Toto heel partykeer lekker in die modder gegly het, soveel so dat hulle na \u2018n tydjie ophou tel het.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Op \u2018n stadium loop die enkelspoor paadjie vas in die\u00a0Jeeptrack\u00a0wat al die hutte met mekaar verbind en ek w\u00e9\u00e9t sommer ons is naby\u00a0Platbos. Ons stop en toe Jannie\u00a0du Toit\u00a0en\u00a0Ernelene\u00a0Bothma\u00a0(slot en sleutel vir dag) met hulle bossie 1ste toeriste wat besig was om Die Liedjies te leer, ook eindelik daar aankom, roep Louw \u201cskiet is oop\u201d. Wat toe gebeur was amper so erg soos de vorige dag toe hulle \u201cDe\u00a0Machtigie\u00a0Koning\u201d\u00a0gesing het. Skielik begin al die seuns die meisies te jaag en daar was \u2018n paar minute van absolute chaos, voor almal weer begin stap het. Ek dink nie ek moet hierdie\u00a0BTKners\u00a0meer bevraagteken nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die hut verskyn skielik so tussen die bome deur en almal gaan l\u00ea op die grasperk rondom die hut. Die laastes kom ook daar aan, betraand of nie, na die dag wat as 18,5 km begin het, maar nader aan 19,5 km ge\u00ebindig het.\u00a0Vanaand het die toeriste, soos hulle van hulself praat spoeltoilette, twee wasbakke (met seep) en \u2018n stort per\u00a0geslagsgroep, maar steeds nie warm water nie. Maar, dit weerhou hulle nie van toustaan vir die storte nie en gou is die lekker\u00a0kuier eintlik daar. Ek hoor Schalk s\u00ea dat hulle geen van dit wat daar ges\u00ea word kan hekel nie, omdat dames- en\u00a0manskamp\u00a0so naby aan mekaar is. Dit het gesorg vir \u2018n paar los tonge wat almal laat l\u00ea het van die lag.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Waar dit warmer was, is in die lapa, waar daar \u2018n groot vuurmaakplek is en waar almal weer hulle sokkies en skoene rondom die vuur uitstal. Dit het vir party nie t\u00e9 goed ge\u00ebindig nie, omdat \u2018n paar van die skoene se rubber begin smelt het en vir \u2018n paar ander weer, soos Jakobus Smit, het die elastiese drade in hulle sokkie gesmelt en was hulle sokkies nou hard en minder gemaklik. Maar,\u00a0all\u00a0in\u00a0all\u00a0is dit gesellig rondom die vuur soos die kos voorberei word en is almal bly dat die weer beter as gisteraand is.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Mart-Mari\u00e9 het my van hulle oorskiet pasta gegee as aandete en toe gaan sit almal in die slee en wag vir die eerste toeriste se item. Ek is mos maar eintlik \u2018n buite hond en het nie menseliefde vreeslik nodig nie, so ek het duskant die slee gel\u00ea, langs die mooi helder liggies. Toe kom staan die eerste toeriste almal langs my en begin met mekaar te praat.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Mias Marais was die storieverteller en die storie wat hy gehad het om te vertel was vreemder as vreemd.\u00a0Ernelene\u00a0was die basterkind van \u2018n vlermuis en \u2018n vlie\u00ebnde hoop-hoop wat \u2018n identiteitskrisis deurgemaak het. Sy kan nie vlieg nie en hop-hop toe deur Afrika, Engeland toe, na die dokter wat haar sal kan help. Op pad gaan sy verby Marike Wilkens die nonnetjiesuil, maar al wat\u00a0Ernelene\u00a0kan doen is om vir Marike te lek. Volgende op haar tog kom sy vir Colene Bosman die Outeniqua Loerie tee, maar die kan haar ook nie help met \u2018n identiteit nie.\u00a0Ansoph\u00ed\u00a0Madsen-Leibold\u00a0is \u2018n houtkapper wat net\u00a0knock-knock\u00a0grappies kan vertel en toe\u00a0Ernelene\u00a0nie ook self \u2018n snaakse een kon vertel nie is sy daar ook weg.\u00a0Joch\u00a0Thielen\u00a0is \u2018n vlie\u00ebnde volstruis en s\u00ea vir\u00a0Ernelene\u00a0dat as sy kan vlieg sy by hom kan bly. Maar sy kan nie en moet toe maar verder aan,\u00a0Engeland toe. Sy kom toe by Nicholas\u00a0Trivella,\u00a0die wyse Professor Uil uit en wys toe uit dat sy groot tande en \u2018n stert het en dat sy daarvolgens \u2018n hond is.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cYou\u00a0are\u00a0Samuel\u2019s\u00a0half\u00a0cousin,\u00a0and\u00a0your\u00a0true\u00a0call\u00a0is\u00a0not\u00a0\u201cwoo-woo\u201d,\u00a0but\u00a0\u201cwoof-woof.\u201d\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

Hulle sing ook toe vir ons Die Liedjies, maar dit is nie goed genoeg vir Chrisjan, wat\u00a0Wraakkapetein\u00a0is nie. Hulle word toe die opdrag gegee om weer te gaan oefen en hulself more\u00a0te\u00a0redeem\u00a0(beter woord?\u00a0afr??)\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Na die Wraak moes almal van die vuur weggetrek word terug slee toe. Hulle slaapsakke het\u00a0natgedou, maar sit het hulle bly sit.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Items<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno open die aand met Ballade vir \u2018n Sterwende Bok\u00a0<\/span><\/p>\n

Janneman\u00a0Gericke en Jannie is Mario en Luigi en moet aanskou hoe Maria stuk-stuk verbydryf.\u00a0<\/span><\/p>\n

Louw is Meneer Nelson Mandela wat heeltyd gepla word deur\u00a0Cheng\u00a0Lee (Hanno) wat\u00a0frendi-lee\u00a0auto\u00a0parts\u00a0vir hom probeer aflewer.\u00a0<\/span><\/p>\n

Troepe en die raaisel van die poef, met Louw as Sersant, en Christiaan, Chrisjan en Mias as die troepe.\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno, Mias, Chris en Chrisjan is\u00a0boesmanne\u00a0wat sukkel met die SAWD.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hekels<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Mart-Mari\u00e9 wil by Mias hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cEk suig graag daaraan.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Jacques wil by\u00a0Mart-Mari\u00e9 hoor wat sy bedoel het toe sy ges\u00ea het: \u201cWie wil \u2018n\u00a0suigie\u00a0h\u00ea?\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Janneman\u00a0wil by Hanno hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cJy vryf so bietjie aan hulle dan leer jy hulle ken.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Gina\u00a0Loedolff\u00a0wil by Schalk hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cDie roete vorentoe is\u00a0soft\u00a0en\u00a0fluffy.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Jacques wil by Louw hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cMy GPS s\u00ea dis nog so 400m.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Schalk wil by Dani\u00ebl hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cNee julle, Carina is mos maklik.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Dag 3<\/b>\u00a0<\/b>\u2013<\/b>\u00a010<\/b>\u00a0September<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die studente is weer sesuur op, nes gister, maar dinge loop baie vinniger. Dis asof hulle gewoond raak aan die ritme. Die roete begin met \u2018n skerp afdraande en vir die eerste keer stap ons deur die woud. Die lig is groen soos dit sukkel om deur die takke tot op die grond te skyn en elke nou en dan stop Louw en dan raak hulle almal stil en luister na die klanke van die bos. Daar is soveel verskillende vo\u00ebls en die rivier se geruis raak ook stelselmatig harder soos ons aanstap.\u00a0Maar, ons stap nie heeltyd deur die ruigtes nie, en plek-plek klim ons op die bospad vir \u2018n wyle, voor ons weer afdraai op die enkelspoor. Die\u00a0voetjieteken\u00a0wat oral ons pad aandui is Louw se god en ons volg hom asof ons lewens daarvan afhang. In \u2018n mate dink ek dit het.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Op 4,5 van 15km kry ons ons eerste\u00a0rivierkruising. Dis op \u2018n plek net voor die rivier draai en verder in \u2018n klofie afspoel. Soos gister is die stroom steeds sterk, maar vandag is daar gelukkig \u2018n tou van boon tot boom gespan waaraan die toeriste kan vashou. Dis skoene uit en oor. Vandag kan die sakke\u00a0op die rug bly.\u00a0Arme Mathilda was weer die ongelukkige een na sy nie weer val nie, maar hierdie keer haar balans verloor en mooi netjies in die rivier gaan sit.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ek was besig om die olifant se spoor langs die rivier te volg\u00a0omdat ons al heeldag lank verby groot klonte mis gestap het,\u00a0toe\u00a0Jannie en Jakobus\u00a0my optel\u00a0en my saam oor die rivier dra. Die een het my voor vasgehou, terwyl my agterent in die ander een se arms was. Dit was baie\u00a0nice\u00a0van hulle om my te probeer help, maar ek was nie klaar aan die spoor geruik nie en spring toe weer bietjie stroomop in die rivier en swem terug.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hulle het my eers nie gesien soos ek heen en weer hardloop om te probeer vasstel in watter rigting die ou koei gegaan het nie, maar toe hulle agterkom dat ek nie meer saam met die res van hulle is nie, kon hulle dit nie glo nie. Jakobus roep vir Jannie:\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cOu, gaan ons hom gaan haal?\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Dit sou nie nodig wees nie, want ek was klaar\u00a0rondgesnuif\u00a0en besluit toe om weer by my mense aan te sluit. Voor hulle o\u00eb spring ek terug in die rivier en swem oor. Ek is bietjie stroomaf gespoel en moes mooi swem om nie verder in die klofie af te gaan nie, maar ek was oor. Dat hulle nou dink ek het hulle nodig vir \u2018n\u00a0rivierkruising. Ga!\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die studente het sommer net daar ook\u00a0Gamebreak\u00a0gehou, om hulle weer krag te gee vir die Groot Bult wat voor hulle l\u00ea. Daar was baie Groot Bulte op die roete, maar die een was definitief een van hulle. Die grond is al dro\u00eber, met minder stroompies as gister, maar steeds moet jy plek-plek versigtig trap.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die bos is magies, met sy eie persoonlikheid. Oral bewe dit van die lewe. Bo ons, met al die vo\u00ebls wat kwetter, rondom ons met al die insekte wat net-net buite sig rondkruip, en onder\u00a0ons, met die\u00a0gees van\u00a0wysheid\u00a0van\u00a0die Groot Oues wat van boom tot boom vloei. Ek dink nie die studente was van hierdie dimensie van lewe bewus nie, anders dink ek nie sou hulle so hard en\u00a0sorgvry\u00a0voort geploeter het nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Op \u2018n stadium merk\u00a0Mart-Mari\u00e9 op dat sy heeltyd verwag dat \u2018n\u00a0bosfeetjie\u00a0agter \u2018n geelhoutboom gaan\u00a0uitrippel. Toe die mense rondom haar haar bietjie vreemd aankyk lag sy en s\u00ea: \u201cOf, dalk bietjie nader aan realiteit, \u2018n gouddelwer met \u2018n\u00a0volbaard\u00a0en\u00a0wyerandhoed, \u2018n pik oor sy skouer.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Moenie\u00a0worry\u00a0nie\u00a0Mart-Mari\u00e9, ek verstaan jou.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Op \u2018n stadium klim ons weer van die enkelspoor af en volg die bospad. Ons kan hoor hoe die rivier naderkom en toe ons onsself weer kom\u00a0kry het ons in \u2018n\u00a0piekniekarea\u00a0ingeloop, kompleet met \u2018n geparkeerde kar onder \u2018n boom. Ons stap oor \u2018n laagwaterbrug (is dit 11,5km se\u00a0rivierkruising?) na die groen gras en skadubome toe en elke groepie kry vir hulle \u2018n tafel en die broodjies word gesmeer. Hierdie mense is\u00a0fancy\u00a0en ek kry sommer ook middagete \u2013 verkrummelde brood met sweet\u00a0chilli\u00a0tuna sous oor. Waar in jou lewe eet \u2018n hond drie keer \u2018n dag?\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Na middagete was daar tyd dat almal eers \u2018n bietjie kon slaap, en nes ek ook begin\u00a0wegsluimer\u00a0het, het Louw weer geskree \u201cskiet is oop!\u201d en toe is my rus en vrede ook daarmee heen.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Na middagete klim ons weer op \u2018n enkelspoor in die bos in en hierdie keer is daar baie meer\u00a0inligtingbordjies\u00a0rondom ons, wat verskeie boomsoorte en ou mynskagte uitwys.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cHierdie is duidelik vir die\u00a0civilians,\u201d grom iemand.\u00a0<\/span><\/p>\n

Op \u2018n stadium kom ons langs \u2018n rivier en die paadjie raak effe dof. Louw stop en roep na die agterstes of hulle kan sien of die paadjie oor die rivier loop en of hy aangaan. Hy stuur toe \u201csy beste mense\u201d vooruit om te kyk of die paadjie aanhou. Dit was Hanno. Vir Chrisjan vra hy om asseblief oor die rivier te gaan en kyk of hy die Heilige Voetjie kan sien.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dis nie lank nie of Hanno se stem\u00a0kan oor die radio\u2019s gehoor word:\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cBosvark, dis\u00a0Squeeshy\u00a0Jingles\u00a0hierso. Ek het nou net agter die slot aangekom. Die pad maak \u2018n lang draai en eindig in \u2018n sirkel.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Iemand lag en roep: \u201cOns loop Kringe in \u2018n Bos!\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Die hele groep grinnik en \u2018n paar lag hardop.\u00a0Waar<\/i>van praat hulle?\u00a0<\/span><\/p>\n

Louw roep toe weer oor die rivier:\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cCJ, kan jy iets sien?\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cJa!\u201d Kom die stem terug. \u201cHier\u2019s \u2018n voetjie!\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cOkay\u00a0julle, skoene uit en oor die rivier!\u201d Kom die opdrag.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Maar nie almal was lus om vreeslik gehoorsaam te wees nie. Dis toe dat die koring van die kaf geskei word in die BTK.\u00a0<\/span><\/p>\n

Daar was van dies wat besluit het dat hulle vandag klaar eenkeer te veel hulle skoene uitgetrek het en stap toe sommer met skoene en al oor die vlakste deel van die\u00a0kronkelende\u00a0riviertjie\u00a0loop. Hulle sou nooit s\u00ea of hulle dit berou het of nie. \u2018n Ander groep het \u2018n gevalle boomstomp wat perfek oor die\u00a0rivier l\u00ea gesien en besluit dat vandag die dag is waar hulle hulself bewys.\u00a0En hiermee volg dan ook die ere rol van dies wat die stomp\u00a0aangedurf het:\u00a0<\/span><\/p>\n

Chrisjan, Mari-Louise, Schalk,\u00a0Suzaan, Jannie, Hanno,\u00a0Ansophi, Toto, Jacques,\u00a0Ernelene,\u00a0Joch, Daniel, Daniel, Carina,\u00a0Dan\u00e9, Christiaan, Mias, Jakobus, Marike, Louw.\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hulle is almal is\u00a0daaroor, teen aanskouing van die ander wat in afwagting hulle asems ophou. As jy daar afval is jy, jou sak\u00a0en<\/i>\u00a0jou skoene nat. En nie net dit nie, maar jy sal\u00a0seerval\u00a0op pad ondertoe. Die derde groep is dies met (lyk my) die minste lus vir die lewe. Hulle het hulle skoene voor die rivier uitgetrek, gemaklik\u00a0oorgehuppel\u00a0en toe weer aan die anderkant netjies aangetrek. Geen moontlikheid van val of nat word nie.\u00a0Better\u00a0safe\u00a0than\u00a0sorry, ek kan dit begryp.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Dit was nie die enigste\u00a0rivierkruising\u00a0daardie dag nie. Die ander een of twee was eners in die sin daarvan dat jy net van dro\u00eb voete verseker kon wees as jy regtige lang bene gehad het. Anders moes jy maar uitrek om jou skoene en sokkies nog \u2018n aand langs die vuur te spaar.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die laaste paar kilometer van die dag was teen die noordekant van \u2018n berg se hang. Nie net het dit \u2018n konstante opwaartse neiging gehad, met die rivier wat ver onder\u00a0voortdruis\u00a0nie, maar die paadjie was nou en jy sou baie hard en ver val as jy nie mooi gekonsentreer het nie. En die son wat op jou\u00a0neerbak\u00a0het ook geen genade gehad nie. het\u00a0 \u2018n Paar van die stappers het\u00a0rooier\u00a0by die hut aangekom as toe hulle die dag begin het.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die laaste ent op die Jeep\u00a0track\u00a0is\u00a0tartend,\u00a0want jy kan die hut\u00a0sien waar hy onder op die bult\u00a0l\u00ea, maar dit voel nie of jy vinnig genoeg daar uitkom nie. Ek dink nie Louw het die res van die groep se sentiment gedeel nie, want sodra ons by\u00a0Milwood\u00a0aangekom het, het hy sy sak neergesit, \u2018n paar slukke water gevat en toe die pad teruggedraf, al die pad na die slot toe. Ek moes maar aan sy\u00a0sy\u00a0bly, seker maak hy val nie om van sonsteek of iets nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Toe ons met die laastes nog voor vieruur terug by die hut kom, het almal op die groen grasperk rondom die hut uitgesprei gel\u00ea. Die meisies het al \u2018n ry vir die warm storte gevorm, en alhoewel niemand die ry fisies kon sien nie, het hulle die seuns belowe dat daar\u00a0method\u00a0tot hulle\u00a0madness\u00a0was. Die Van der\u00a0Heevers\u00a0se stofie het geraas soos hy water vir koffie gekook het en Hanno het springmielies gespring wat, nes die vyf brode en twee vissies, op die ou end die hele skare ook gevoed het. Dies wat nog krag in hulle bene gehad het, het die frisbee rondgegooi. Ek was nie een van hulle nie, en het tussen my lawwe studente \u2018n ogie geknip.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Items<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Christiaan vind uit hoekom\u00a0Ansoph\u00ed\u00a0se naam eintlik Blommetjie is, Colene se naam eintlik\u00a0Sneeutjie\u00a0is en hoekom Louw se naam eintlik\u00a0Baksteen\u00a0is.\u00a0<\/span><\/p>\n

Janneman\u00a0en Christiaan as Hans en Mans daag ook daar op.\u00a0<\/span><\/p>\n

Alex wys vir joernalis Marietjie sy mobiele-psigiatriese-trein-instituut met Ernie die 1993\u00a0snoekerkampioen\u00a0en\u00a0Mart-Mari\u00e9 die 1986 tafeltennis kampioen wat\u00a0altwee\u00a0nervous\u00a0breakdowns\u00a0gehad het. Toe hy by\u00a0Janneman\u00a0kom raai sy verkeerd toe sy s\u00ea dat hy die 1975\u00a0dartgooi\u00a0kampioen moes wees.\u00a0<\/span><\/p>\n

Louw het rooi hare,\u00a0Janneman\u00a0het blou hare en Christiaan het groen hare. Nicholas\u00a0wil weet hoekom.\u00a0<\/span><\/p>\n

Christiaan probeer toe ook \u2018n\u00a0menstafel\u00a0bou met Nick, Louw,\u00a0Janneman\u00a0en Mias.\u00a0<\/span><\/p>\n

Oupa Hanno vertel vir kleinseun Christiaan van die keer toe hy \u2018n leeu gejag het.\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno en\u00a0Petron\u00a0is\u00a0Mr&Mrs\u00a0Wong.\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno maak weer sy\u00a0toerlikse\u00a0roomyswinkel\u00a0oop met\u00a0counters\u00a0Ansoph\u00ed\u00a0en Marike. Louw kom soek pomelo en piesang roomys en Schalk die Amerikaner soek\u00a0watermeloan\u00a0roomys.\u00a0<\/span><\/p>\n

Schalk en Christiaan speel I Spy, maar voor hulle sover kan kom, probeer Louw eers\u00a0naartjies\u00a0aan hulle verkoop en toe wil hy weet watter kant Graaff-Reinet toe.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hekels<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Christiaan wil by Hanno hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cMy oorwas word al hoe\u00a0stickier.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Carina wil by Jacques hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cEk word hoog op\u00a0Deep\u00a0Heat.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Dag 4<\/b>\u00a0<\/b>\u2013<\/b>\u00a011<\/b>\u00a0September<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Terwyl ons wag om te begin stap, probeer die\u00a0BTKners\u00a0almal op die ronde\u00a0vuurpit\u00a0se\u00a0randsteentjie\u00a0inpas. Al 36 van hulle, minus Alex wat gekontrakteer word om die spektakel af te neem. Dit het omtrent so goed gegaan soos jy jouself kan voorstel. Toe dit\u00a0sirkeltjietyd\u00a0om die gras is, het ons \u2018n verassings verjaardagmaatjie in Jannie, wat toe eers deur die ouens in die lug opgegooi word. En\u00a0eeiindelik, toe die huisie se deure en vensters almal toe is en almal reg is om hulle sakke op hulle r\u00fbe te sit, skree\u00a0Chelaine\u00a0Maree, van alle mense,\u00a0dat skiet oop is. Toe hardloop al die meisies skielik agter die ouens is. Ek dink dis daardie vreemde dichotomie wat ek die eerste aand opgemerk het wat weer hier te voorskyn gekom het.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ons klim weer op die Jeep-track\u00a0en volg hom vir \u2018n tydjie voor ons afdraai, af in die bos in. Dis nuwe bos, glad nie so dig soos gister nie. Daar\u2019s nie so baie herinneringe en wysheid wat onder my voete pols nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hoe verder ons afstap, en ons stap baie\u00a0baie<\/i>\u00a0styl af na die rivier toe, hoe digter word dit, tot ons by die rivier kom en moet kruis. Die plan is eers om, soos gister, skoene uit tet rek, dat elkeen dan met sy sak oor sy rug oorstap, maar gou sien Louw dat dit nie gaan werk nie, en toe is die re\u00ebling soos die eerste dag, waar al die sakke, bottels en skoene eers oorgegee word en dat die ouens dan die meisies\u00a0oorhelp (Alhoewel ons weer \u2018n bottel verloor het met al die aangee).\u00a0Maar voor dit het\u00a0Chelaine\u00a0met haar sak oorgestap. D\u00edt het \u2018n paar wenkbroue in aangename verassing gelig.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ek is ook oorgegee. Letterlik, soos \u2018n baie waardevolle sak aartappels moes ek maar gedwee toelaat dat ek van een paar arms na die volgende aangegee word. Maar hierdie keer kon selfs ek sien dat ek nie hier kon deurswem nie, al het\u00a0Dan\u00e9\u00a0Eloff en Toto veilig deur die water geseil, moeg gewag vir\u00a0die ander 16 meisies voor hulle\u00a0en glad nie bang vir die koue water nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hulle\u00a0Gamebreak\u00a0toe oorkant, tussen al die rotse. Toe hulle almal weer vol suiker en water is en almal begin regmaak om aan te stap, geskied die Groot Soek na Skoene. Almal se sakke word opgelig omdat die soeker se skoene dalk onder\u00a0daar<\/i>die spesifieke sak kan l\u00ea, en elke nou en dan hoor jy net \u2018n \u201chey, wees versigtig!\u201d of \u201cHier\u2019s niks hier nie.\u201d Dis maar seker wat gebeur\u00a0 as almal \u2018n paar\u00a0Hi-Tec\u00a0I-shields\u00a0besit.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Op die ou end het ons nie net \u2018n bottel verloor nie, maar\u00a0altwee\u00a0Mias se stapskoene. Na hy hulle nie kon kry nie het hy gewag dat almal eers aan die stap kom\u00a0en het toe weer tussen al die rotse gesoek. Darem het hy geweet dis aan di\u00e9 kant van die rivier, want daar is ooggetuies wat hom die skoene sien oordra het. Maar dit was als tevergeefs. Die skoene was weg en tien teen een in die rivier af toe hy, soos hy self ges\u00ea het, bietjie gestruikel het halfpad oor en die skoene seker toe, waar dit agteraan sy sak vasgemaak was, toe in die water beland het en deur die sterk stroom meegesleur is.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ons stap aan, maar eintlik moet ek s\u00ea klim en klouter, want daar is heeltyd toue en leertjies wat ons moet gebruik om op en af teen die berg te kom. Alhoewel Louw my nie altyd geredelik gevoer het nie, was hy baie getrou in die feit dat hy my baie mooi versigtig by al die lere op gedra het en seker gemaak ek gly nie op die gladde lysies. \u2018n Baas wat enige hond gelukkig sou wees om te h\u00ea.\u00a0En as hy my nie gedra het nie, het hy, Elsa en Marko spinnerakke uit die pad gekap.\u00a0\u2018n Entjie aan besluit hulle om te swem. Ek sweer dit kon nie meer as \u2018n paar honderd meter stroomop gewees het nie. Ek hoor hoe Marianne die ander aanpor en s\u00ea dat jy nie eintlik geswem het as jou kop nie ook nat is nie. Daar is toe \u2018n oomblik se stilte en toe \u2018n paar gille soos \u2018n paar van die meisies kop eerste in die rivier\u00a0duik en toe baie vinnig weer opkom en uitklim.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Toe is dit die groot klim van die dag. Vir my was dit natuurlik glad nie \u2018n probleem nie, maar ek hoor later hoe\u00a0Mart-Mari\u00e9 s\u00ea \u201cIn\u00a0the\u00a0bigger\u00a0scheme\u00a0of\u00a0things\u00a0was dit seker nie eers so lank of ver nie, maar jy voel die hoogte wat jy klim in jou bene en die sweet wat jou gesig aftap\u201d. Louw het belowe dat ons halfpad teen die berg op kan stop vir\u00a0Middagbroodjies, en hy bly toe getrou aan sy woord en ons geselskap stop net na \u2018n fraai stroompie waar \u2018n\u00a0paar weer by wou inspring. Mens sou sweer\u00a0hulle<\/i>\u00a0is die Labrador en nie ek nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Toe ons weer begin stap is ons nie halfpad teen die bult op die, maar eintlik al amper bo en toe onsself weer kom kry is ons weer op \u2018n bospad wat\u00a0laaank\u00a0voor ons uitstrek, baie gelyk. Die stappers se bene het die effense rus baie waardeer. Soveel so dat\u00a0Dan\u00e9\u00a0vir\u00a0Janneman\u00a0tot \u2018n\u00a0sprint\u00a0challenge\u00a0en daar trek hulle. Hanno het vir \u2018n oomblik vir hulle\u00a0domgeid\u00a0gelag voor hy self begin hardloop het, agter hulle aan.\u00a0In baie opsigte is Hanno nog soos \u2018n klein hondjie, en die opsig wat hier van belang was, is sy oorgroot, lomp voete.\u00a0Waaroor hy na \u2018n paar tree baie hard val, maar nie voor hy eers vir\u00a0Dan\u00e9\u00a0verbysteek nie.\u00a0Met \u2018n swaar sak op sy rug. Die hele toer moes stop sodat die Tone sy knie\u00eb kon dokter. Mense kon darem nie tot op die been sien nie, maar al wat ek wel kan s\u00ea, is dat die grond uit die wond gekrap moes word.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Toe Hanno \u2018n mooi skoon verband om gekry het en ons verder kon stap, het die bos net mooier geword. Op \u2018n stadium het almal gaan staan en in die takke van die boom opgekyk. Daar was \u2018n Knysna loerie!\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cVir so mooi vo\u00ebl maak \u2018n maar \u2018n baie lelike geluid,\u201d\u00a0laat Schalk hoor.\u00a0<\/span><\/p>\n

Ek is genoop om saam te stem.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die laaste deel deur die bos is op \u2018n enkelspoor voor ons eindelik by\u00a0Rondebossie\u00a0uitkom. Daar aangekom, word ons gegroet deur Karel\u00a0Mswati, Bobaas\u00a0Olifantkenner\u00a0van die\u00a0Knysnawoude, wat daar op sy\u00a0quadbike\u00a0sit, sy helm onder sy\u00a0arm.\u00a0Hy vertel vir ons van die een Olifantkoei wat nog oor is in di\u00e9 woude,\u00a0die\u00a0luiperde\u00a0wat nog in die bome wag vir niksvermoedende stappers, en die bobbejane wat kos steel. Hy vertel vir ons van die dennebome wat op die oorkantse heuwels staan, maar nie meer vir lank nie.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cHulle moet almal teen die einde van die jaar weg wees.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cGaan julle dan nuwes plant?\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cNee, die natuurlike fynbos gaan teruggroei.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Hy het my bietjie vreemd aangekyk en gevra of ek die studente se hond is.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cMeneer… dis bietjie gekompliseerd. Hy is met ons maar hy is nie ons hond nie. Hy het net saamgekom, van Karatara af.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Karel het net\u00a0onoorreedte\u00a0sy kop geknik en verder gesels met die studente wat almal rondom hom op die gras gesit het en hulle skoene uitgetrek het.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die vuur word gemaak, die studente begin vroeg stook,\u00a0party speel op die\u00a0guitar\u00a0en die twee ukeleles wat hulle saamgedra het. Die BTK hospitaal, nou al met sy eie grondseil,\u00a0is baie besig met almal,\u00a0van\u00a0spiere, knie\u00eb en tone wat ge\u00efnspekteer word. Arme Marko\u00a0Kiessling\u00a0 het \u00earens op die toer\u00a0sy been seergemaak en hink-en-pink al heeldag. Hy het die meeste aandag by Carina van der Watt en Toto gekry. Dis ook iets wat hulle \u201cDamesskiet\u201d noem en \u2018n paar van die meisies het\u00a0polkadot-rompies met BTK-hempies aan en van die mans het kraaghemde en dasse aan. Hulle het almal \u2018n\u00a0photoshoot\u00a0gehou.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno dra al van vanoggend af \u2018n baie groot klip in sy saak saam, maar ons vind nooit uit wie dit was nie, alhoewel Hanno vir\u00a0Janneman\u00a0beskuldig, sonder enige bewyse.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Na aandete het die hele groep rondom die groot vuur gesit en\u00a0worship\u00a0liedjies sing en die opstaan na Items toe was maar traag.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Items<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Voor items begin verduidelik Marianne vir ons dat die rede hoekom sy en \u2018n paar van die meisies die\u00a0polkadot-rompies en BTK-wifeys\u00a0aanhet was om \u2018n ou, uitgestorwe BTK-tradisie weer bietjie lewe in te blaas, naamlik dat \u2018n meisie op haar laaste toer mooi aantrek en\u00a0ho\u00ebhakke\u00a0saambring.\u00a0<\/span><\/p>\n

Marianne, Suzaan,\u00a0Chelaine, Toto, Carina, Petro en\u00a0Dan\u00e9\u00a0vertel vir ons wat \u2018n BTK-meisie soos is \u2013 en die ouens, hulle\u00a0like\u00a0it!\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno\u00a0redeem\u00a0homself na Seweweekspoort se haat-lied met\u00a0\u2018n herskrewe weergawe, baie meer liefdevol.\u00a0Janneman\u00a0en Chrisjan\u00a0wat hom begelei met\u00a0guitar\u00a0en\u00a0ukulele.\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno koop \u2018n\u00a0cheap\u00a0perd by Ricardo (Christiaan).\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno, Jakobus,\u00a0Dan\u00e9,\u00a0Chelaine, Petro en\u00a0Janneman\u00a0is almal pikkewyne in \u2018n ry.\u00a0<\/span><\/p>\n

Toto het \u2018n kop nodig, haar man Alex kom saam en help, maar hulle sukkel om \u2018n gepaste een te kry. Chrisjan probeer hard om aan hulle \u2018n kop te verkoop. Maar nie Gina, of Elsa of\u00a0Mart-Mari\u00e9 se koppe is goed genoeg nie. Maar\u00a0Ansoph\u00ed?\u00a0<\/span><\/p>\n

Jannie en Christiaan in Fourie se Bottelstoor.\u00a0<\/span><\/p>\n

Marianne as Suzelle en Suzaan as Marianne wys vir ons hoe om \u2018n\u00a0sleedate\u00a0te kry vir\u00a0Damesskiet. Is Jannie die gelukkige of die ongelukkige\u00a0date?\u00a0<\/span><\/p>\n

Hulle gee weer die vliegtuig item \u2018n kans, en die keer is dit net Hanno as die piloot,\u00a0Mart-Mari\u00e9 die skot en haar blou tuimeldro\u00ebr en blou yskas. Sy probeer in Glasgow kom, maar die charter vliegtuig gaan net Edinburgh toe.\u00a0<\/span><\/p>\n

Frikkie en Sarel vang die laaste olifant in die\u00a0Knysnawoude\u00a0met Chrisjan as die\u00a0kosverkoper\u00a0tussenin, wat deur\u00a0Janneman\u00a0geblouyskas\u00a0word.\u00a0<\/span><\/p>\n

Chrisjan is \u2018n\u00a0barman,\u00a0Janneman\u00a0is Superman, en Ernie en Mias is\u00a0mede-drinkers wat nie kan\u00a0uitfigure\u00a0hoe om te vlieg nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

Jannie en Ernie steel vis en steek dit weg.\u00a0<\/span><\/p>\n

Louw en Christiaan jag saam, maar daar\u2019s\u00a0leeus en hulle moet\u00a0altwee\u00a0gou \u2018n draai loop.\u00a0<\/span><\/p>\n

Toto het \u2018n\u00a0Gedroggie, in die vorm van Marietjie. Elsa en Matilda maak dit nie, tot Ernie ook die\u00a0gedroggie\u00a0wil sien.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hekels<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

Louw wil by\u00a0Janneman\u00a0hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cJannie,\u00a0nou\u2019s\u00a0jy myne.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Jacques wil by Hanno hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cEk hardloop nie, net omdat ek onfiks is.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno wil by Marianne hoor wat sy bedoel het toe sy ges\u00ea het: \u201cEk erken nie sy stem nie, maar die res van Mias ken ek alles.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Louw wil by Marianne hoor wat sy bedoel het toe sy ges\u00ea het: \u201cEk hou nie daarvan om mense se r\u00fbe te krap nie, net seuntjies s\u2019n.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Chelaine\u00a0wil by Schalk hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cEk is mos\u00a0basically\u00a0\u2018n\u00a0bergbok.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Schalk wil by Jacques hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cCarina het my\u00a0gecorner\u00a0in my kamer.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Gina wil by Hanno hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cEk skiet net met\u00a0damesskiet.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Louw wil by Hanno hoor wat hy gedink het toe hy agter\u00a0Dan\u00e9\u00a0en\u00a0Janneman\u00a0losgetrek het?\u00a0<\/span><\/p>\n

Dag 5<\/b>\u00a0<\/b>\u2013<\/b>\u00a012<\/b>\u00a0September<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Vandag was baie vreemd\u00a0want die\u00a0groepie\u00a0wat\u00a0begin\u00a0stap het was maar bra klein. Van wat die studente\u00a0ges\u00ea het kon ek aflei dat Mias, Marietjie, Ernie, Colene en\u00a0Ernelene\u00a0almal vroe\u00ebr\u00a0huistoe\u00a0moes gaan en dat hulle \u201crygeleenthede\u201d hulle al die vroeg die middag by\u00a0Diepwalle\u00a0sou kom haal.\u00a0Eers toe verstaan ek dat die res van die groep \u2018n uur of twee later sou volg.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Schalk, my leier vir die dag het vir Mari-Louise en Alexander\u00a0Flemming\u00a0saamgevat as ondersteuning. Ons is al dou voor dag weg, maar nie in stilte nie. Nee, die groepie het seker gemaak dat die\u00a0res\u00a0<\/i>van die groep definitief weet dat hulle op pad is en het vir een of ander rede die\u00a0temalied\u00a0van\u00a0Phineas\u00a0<\/i>and<\/i>\u00a0<\/i>Ferb<\/i>\u00a0<\/i>gesing.\u00a0Chelaine\u00a0het nie gedink dis snaaks nie en ek het vanuit haar bed hoor skree.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ek en Mari-Louise is steeds nie vriende nie en ek dink nie ons gaan ooit wees nie. Sy verstaan net\u00a0nog steeds\u00a0nie dat\u00a0ek<\/i>\u00a0tweede loop\u00a0agter\u00a0Die Leier, en sy tweede. Dit is die manier hoe die w\u00eareld werk en as sy dit net sou snap sou haar lewe baie makliker wees.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ons het lekker vinnig gestap en ek moet s\u00ea dit was \u2018n lekker uitdaging teen al daardie bulte uit. Die denneplantasie wat ons gister gesien het was\u00a0ons voorland. Die hoogste en steilste deel was teen \u2018n kaal,\u00a0ontdenn-de bult op. Ons het nie op grond getrap nie, maar oor \u2018n bed van denne-naalde en -bas geloop. Dis die eerste keer dat ons ook heeltyd bewus is van mense \u2013 en nie net van \u2018n afstand af nie. Groot\u00a0monstertrokke\u00a0wat die afgekapte dennebome vervoer\u00a0wirts\u00a0heeltyd heen-en-weer teen die heuwels oor\u00a0ongeteerde\u00a0paaie. En met die afgelope re\u00ebn is dis \u2018n modder-gemors om daardeur te kom.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Gelukkig is ons voor die hitte van die dag\u00a0daar verby. Ek dink die groter groep wat na ons gestap het, het bietjie swaarder gekry. Die laaste deel van die bult van teen\u00a0Jonkersberg\u00a0op en van die baken af het die mense\u00a0ge-oe\u00a0en -aa\u00a0oor die \u201cdik\u00a0sneeukombers\u00a0op die Swartberge\u201d.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Toe kry ons \u2018n afdraande wat ons so vat dat ons kon terugkyk op ons hut van die vorige aand, voor ons weer in die bos in is en nie meer ver kon sien nie.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Diepwalle\u00a0is teen \u2018n heuwel gele\u00eb, en, soos meeste van die hutte voor hom, spring hy skielik voor jou uit soos jy uit die bos kom. Dit is ook die besigste hut van almal, met \u2018n\u00a0restaurantjie, \u2018n\u00a0ranger-stasie en \u2018n ontvangs kantoor. Die mense wat moes gaan\u00a0toetsskryf\u00a0is weg en toe ontspan Schalk, Alexander en Mari-Louise lekker op die hut se dek elk met \u2018n lekker groot stuk\u00a0meltert\u00a0in die\u00a0hand.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die res van die groep het later die middag so stuk-stuk ook aangekom. Ek dink dit was daardie laaste bult wat die koring van die kaf geskei het. \u2018n Paar van hulle is dadelik af na die restaurant toe waar hulle vetkoeke en melktert op Schalk se aanbeveling bestel.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die sonsondergang is pragtig (of so hoor ek), terwyl \u2018n paar frisbees rondgooi, ander die warm water goed benut. Die kospotte prut en almal is baie opgewonde vir Hanno se\u00a0Klapperys. Ukelele- en\u00a0guitarklanke\u00a0trek vir oulaas deur die lug en skiet word ook \u00earens tussenin oopgemaak. My studente is almal bly hulle is klaar gestap, maar hulle is ook hartseer om hierdie bos te moet verlaat.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Items<\/b>\u00a0<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Jannie is Klippies, met Juffrou Toto, en leerders\u00a0Mart-Mari\u00e9, Gina, Marike, Elsa\u00a0en<\/i>\u00a0ek.\u00a0<\/span><\/p>\n

Louw, Chris en Alex wys vir ons hulle rolle op die\u00a0itemverhoog.\u00a0<\/span><\/p>\n

Christiaan is\u00a0Fritzie\u00a0Jimanji\u00a0van Hluhluwe, koop hoenders by Alex, die eienaar van Kekkel en Kraai, vir sy\u00a0hoenderplaas.\u00a0<\/span><\/p>\n

Samajoor\u00a0Hanno en Kaptein\u00a0Janneman\u00a0moet vir hulle arme troepe Jakobus, Schalk, Jannie en Christiaan stelselmatig vertel van hulle huise wat vergaan.\u00a0<\/span><\/p>\n

Alex het \u2018n bar en\u00a0Janneman\u00a0die eendjie soek brood.\u00a0<\/span><\/p>\n

K\u00earel en kys Petro en\u00a0Janneman\u00a0ry\u00a0\u00earens\u00a0heen toe die kar breek, en dinge raak nie beter toe Pa Louw daar opdaag nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

Mamma Toto waarsku vir dogter Gina om nie op die Outeniqua skandes op die huis te bring nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno en Toto is \u2018n pasgetroude paartjie wat by \u2018n hotel aankom waar Alex die rol van die herbergier Pieter vertolk. Ongelukkig van Hanno nie die punt van \u2018n wittebrood nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

Alex en Toto kan nie besluit of hulle gekom het om\u00a0today\u00a0te sterf nie.\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno, Louw en Christiaan sing vir ons die\u00a0Minion-lied.\u00a0<\/span><\/p>\n

Daar is \u2018n trop bobbejane in die vorm van Toto, Elsa en\u00a0Ansoph\u00ed, wat snaakse mens geluide hoor, of so vertel Alex die storie. Eintlik is dit net mens Marike.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hekels<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Elsa wil by Schalk hoor wat hy bedoel het toe hy vir\u00a0Mart-Mari\u00e9 ges\u00ea het: \u201cJy moes in \u2018n\u00a0seunsskool\u00a0gewees het.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Hanno wil by Alex hoor wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het: \u201cI\u00a0have\u00a0child\u00a0bearing\u00a0hips.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Louw wil by Suzaan hoor wat sy bedoel het toe sy vir Hanno ges\u00ea het: \u201cHou net op asemhaal.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Dag 6<\/b>\u00a0<\/b>\u2013<\/b>\u00a013<\/b>\u00a0September<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hulle het my mense opgespoor. Ek gaan terug\u00a0huistoe.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Die\u00a0BTKners\u00a0pak op, stadig maar seker. Vir die hoeveelste keer roep Schalk \u201cSak\u2019ie\u00a0tente!\u201d en die mense wat saam met hom lag is maar min, die grappie nou al koud.\u00a0Party is opgewonde om terug te gaan, ander sien op na Die Vierde Kwartaal. Ek hoor hoe \u2018n paar weddenskappe op Die Burger\u00a0Challenge\u00a0plaas.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cBra, daar\u2019s net twee van hulle – Nicholas versus\u00a0Joch. Wie dink\u00a0jy<\/i>\u00a0gaan wen?\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u201cBra, my geld bly op die\u00a0underdog.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Terwyl hulle vir die bus wag, maak hulle vir die laaste keer \u2018n sirkel op \u2018n oop stuk gras. Louw begin vertel van sy pa wat s\u00ea hoe tyd soos water is \u2013 hoe meer jy dit probeer vashou, hoe vinniger loop dit uit. Hy sukkel om sy sin klaar te maak soos die trane\u00a0oor sy en amper die hele groep se wange loop. Toe roep hy sewe individue vorentoe. Alex, Carina, Petro, Chrisjan, Marianne en\u00a0Janneman. Hierdie toer was hulle laaste gewees. Een vir een staan\u00a0hulle op en vertel ons van hulle beste herinneringe saam met die BTK. Dis mooi om te hoor hoe lief hierdie kinders is vir die BTK.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Hulle word maan toe gestuur, hulle sing en soen vir\u00a0Janneman\u00a0vir sy verjaarsdag en toe tel hulle vir die laaste keer hulle sakke op en stap die finale paar honderd meter van die toer na die bus toe, wat onder op die bult staan en wag.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Ek bly bo-op die bult sit en kyk hulle agterna, elke laaste een. En soos die laaste een om die draai verdwyn hoor ek die bekende gebrul van\u00a0my<\/i>\u00a0mense se kar soos hy aan die teenoorgestelde kant van die bult opgery kom, reg om my te kom haal.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

My naam is Simba en ek\u00a0is\u00a0<\/i>van hier af, nes die studente vermoed het. Hierdie was die derde keer dat ek die roete stap en dit\u00a0sal\u00a0nie die laaste keer\u00a0wees\u00a0nie. Tot volgende keer BTK, ek sien julle weer.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Outeniqua September 2018\u00a0<\/p>\n","protected":false},"author":2496,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[23771],"tags":[],"class_list":["post-3535","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sketse"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3535","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2496"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3535"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3535\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3549,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3535\/revisions\/3549"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3535"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3535"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3535"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}