{"id":3640,"date":"2019-06-07T16:53:35","date_gmt":"2019-06-07T14:53:35","guid":{"rendered":"http:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/?p=3640"},"modified":"2019-08-26T17:03:37","modified_gmt":"2019-08-26T15:03:37","slug":"wh2019","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/2019\/06\/wh2019\/","title":{"rendered":"Wintershoek 2019"},"content":{"rendered":"
\n
\n

Cederberge ( Wintershoek Berge): Junie 2019<\/span><\/h2>\n

‘n Skets van gebeure deur Dan\u00e9 Eloff<\/span>.<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n

\"\"<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

<\/p>\n

Dag 1: Van Algeria af op…<\/span><\/h3>\n

Dis of die stad nog slaap op die eerste dag va<\/span>n tweede geleentheid, net die SS<\/span> se lig<\/span>te<\/span> brand dofweg in die agtergrond, maar die BTK is sterk oppad. <\/span><\/p>\n

Frederik Stoorman<\/span>, kop klaarblyklik nog in die wolke, vergeet die kitaar amper in die kantoor. <\/span><\/p>\n

Jannes soek na sy een tekkie wat aan sy sak vas was en kry d\u00ede toe buite Helderberg se koshuis en so vertrek die bus uiteindelik. <\/span>Die toerlyste is uitgedeel en DeWet noem so onderlangs dat hy as stoker dit taamlik moeilik het – hy moet vir die <\/span>Royal Family <\/span>stook met beide Louw en Dan\u00e9 as net nog ‘n mond in sy groepie. <\/span>Twee Monique’s is natuurlik in dieselfde groepie op Middagbroodjies en <\/span>Mic<\/span>ke kry <\/span>die welbekende b-woord langs haar naam, al is sy op haar derde toer. Respek is wat die bestuur vir haar het… en ‘n sakkie met skottelgoedseep en -sponsie<\/span>s<\/span>. <\/span><\/p>\n

Chelaine, Dan\u00e9, Lun\u00e9 en Leah kom m<\/span>et ‘n later kar weens onbelangrike redes soos herre en onderhoude. <\/span><\/p>\n

Die bus stop by Algeria kampterrein, in sy diep laagte met ho\u00eb bome en berg wat soos mure uitstyg, heldergeel in die <\/span>na<\/span>middaglug. Roosterbrood is ons middagete voor die stap begin en so soet en lieflik soos vakansie self, proe die broodjies in ons monde. Ordentlikheidspraatjie<\/span>, ‘n bietjie frisbee<\/span> en <\/span>De Machtige Koning <\/span>skop toe sommer die toer af. <\/span>Die kitaar bly sowaar op die bus agter!<\/span><\/p>\n

Die paad<\/span>jie is duidelik gemerk en<\/span> gou b<\/span>egin ons klim. Die berg voor<\/span> is nie juis intimiderend nie, eintlik net uitnodigend. Daardie warm, vriendelike bergwindjie kom speel met o<\/span>ns <\/span>hare en<\/span> lok die gesels <\/span>by ons monde uit. Di<\/span>s lekker om weer te stap! <\/span>Dit lyk amper asof ons op die maa<\/span>n stap – kaal klip en korterige bome<\/span> (dis nou as dit is hoe dit op die maan lyk). Klein wit klippies en wit blommetjies merk die pad vir ons voete af. <\/span><\/p>\n

Ons kampplek is op die plato van die eerste berg – die<\/span> sogenaamde<\/span> berghut is toe net ‘n bergskuiling – kompleet met strooi vir bed en ‘n baie klein venstertjie. In jou verbeelding kan jy die henne van <\/span>Chicken Run <\/span>sien nesmaak. So maak die meisies toe ook en skrop nes, terwyl die manne tente laat groei ‘n entjie verder aan. <\/span><\/p>\n

Met die sonsondergang kom ons eerste voorsmakie van die Cederberg koue en laat ons baie gou na al ons warm klere gryp – behalwe Graham, wat sy liggaam probeer akklimatiseer en Elwin, wat glo dat sy be<\/span>ne al te dikvellig is vir koue en in sy kortbroek bly.<\/span><\/p>\n

Aaitims:<\/span><\/p>\n

– Louw staan op<\/span> en<\/span>onder toejuiging dra hy<\/span>vir ons die geliefde <\/span>Ballade vir ‘n Sterwende Bok<\/span>voor<\/span>. <\/span>Sy sterk gevoelens<\/span> en hegte verbintenis met<\/span> die gedig is<\/span> met duidelike emosie vertolk<\/span>. <\/span><\/p>\n

– Hy bly toe sommer op die verhoog en Neil en Elwin sluit by hom aan vir ‘n Meraai\/Lorenzo en Gatiep weergawe van <\/span>Die kragopwekkertjie. <\/span><\/p>\n

– Neil roep hierna vir Frederik en die twee, wat vanaand uitgevind het hulle albei was <\/span>al van die gunsteling weergawes van hierdie aaitim, doen toe ‘n gggrote <\/span>weergawe van <\/span>Fgikkie en Sarel. <\/span>*<\/span>Jissie. Fgikkie <\/span>het selfs begin om met homself te praat wat die gehoor groot plesier verskaf het.<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n

– Louw en Ruan volgende as twee kompeterende boere, albei met ‘n hand op die boep, en een met ‘n blykbaar baie groot plaas, of <\/span>stukkende<\/span> <\/span>bakkie.<\/span><\/p>\n

– Lun\u00e9, Van Zyl en <\/span>Frederik doen ‘n merkwaardige kort weergawe van die <\/span>Blou yskas<\/span> – iemand wou duidelik die volgende dag al sien hoe ‘n paar uit die lug val. <\/span><\/p>\n

– Daarna is Louw, Ruan en Neil weer op met hoenders wat verkoop word. <\/span><\/p>\n

– Mic<\/span>ke en Nina <\/span>sluit die aand se aaitims af op ‘n ho\u00eb noot met ‘n ukele en bekorende stemme: “I can’t help falling in love with you…” <\/span> <\/span><\/p>\n

Hekels:<\/span><\/p>\n

Louw wil by Ruan hoor wat hy bedoel het met, “Mens moet nie laat ander mense jou regte motiewe sien nie, dan lyk dit net sleg.”<\/span><\/p>\n

Neil vra wat Louw bedoel het oor die foon op die bus, “Ek belowe ons het betaal, kan ons net stap.” <\/span><\/p>\n

Daar volg toe ‘n vinnige nie-so-gerusstellende gesprek oor die Cederberge se administratiewe ‘ja’ vir ons om te stap, maar tussen Louw en sy span kan afgelei word dat <\/span>daar <\/span>darem definitief van ons bewus is en so. <\/span><\/p>\n

Ruan wou ook by Louw hoor wat hy bedoel het toe hy oor die meisies hut ges\u00ea het, “Dit ruik soos ‘n broeines.”<\/span><\/p>\n

Die laaste hekel gaan<\/span> ook aan Louw<\/span>,<\/span> en Chelaine vra heel onskuldig wat hy bedoel het toe hy ges\u00ea het, “ek gaan ouens stuur om te kom help vir die agterste groep.” <\/span><\/p>\n

Die koue steek haar vingers by ons nekke in en vinnig kies ons koe<\/span>rs slaapsakke toe. ‘n Onvriendelike<\/span> groepie wolke het in die hoek va<\/span>n die sterrelug bymekaar gekom.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Da<\/span>g 2: Bo op die berge<\/span><\/h3>\n

Dit was vir party ‘n natslaap, en vir ander<\/span> net ‘n tent<\/span>l\u00ea. Soos di<\/span>t oggend word, l\u00ea mens maar en wonder<\/span> wanneer die <\/span>wind die seil gaan gaps en<\/span> of jy gaan hoor as die stokers sing.<\/span><\/p>\n

Gelukkig <\/span>is vandag se stap kort genoeg en wag ons vir die sonlig om ons by die tente uit te roep. 08:30<\/span> en ons zip oop<\/span>! <\/span>Kyk, in eksamens<\/span> stap jy dan gewoonlik <\/span>al <\/span>na jou toets, ontbyt en ‘n swot sessie reeds in. Maar hier is ons enigste toets <\/span>die nat <\/span>stoukies <\/span>buite die<\/span> tent en die grootstse probleem of jou slaapsak gaan droog word<\/span> voor jy inpak – wat ‘n voorreg!<\/span> <\/span><\/p>\n

Louw verduidelik ons moet die kampplek beter los as wat hy was – alle bome moet terug gebuig word na oorspronklike <\/span>posisie en klippies na gate waaruit hulle gerol is<\/span>. <\/span><\/p>\n

Ons stap teen ‘n gemaklike pas en <\/span>op <\/span>redelik<\/span>e <\/span>plat<\/span> terrein<\/span> – hoera vir die plato! Die son speel wegkruipertjie en ons soek hom tot by middagbroodjies. <\/span>Ruan bou vir hom <\/span>‘n hamburger uit sy groepie se brood<\/span> en vertoon trots dat dit basies <\/span>gourmet<\/span> is, maar ons wonder of dit nie <\/span>meer <\/span>aan <\/span>gory <\/span>grens nie.<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n

‘n Bialetti of twee maak<\/span> verskyning en Elwin bring ‘n <\/span>plunger <\/span>na vore<\/span>. Na Drakensberge word daar op middagete ook gestook, vir sommer, ‘n bietjie hitte en die kaffein-afhanklikes (nie in daardie volgorde). Graham<\/span>-die-waterdraer<\/span> het sowaar 10L water vir groepie vier aangedra! <\/span><\/p>\n

Ons stap en die son wen toe in wegkruipertjie want ons kon hom nie weer vind nie. <\/span>Blykbaar laas gesien op ‘n paar foto’s padlangs geneem. <\/span><\/p>\n

In ‘n laagte gaan ons staan en wag sodat Louw, Oan en Ruan kan gaan kyk of ons moet klim tot bo vir ‘n hut.<\/span><\/p>\n

Michelle glimlag en s\u00ea ewe lief, “Dit moet net nie nou re\u00ebn nie…” maar haar sin het nog nie ‘n punt gekry nie toe haar sussie, Lauren, dit kortknip.<\/span><\/p>\n

“Dit re\u00ebn.”<\/span><\/p>\n

Die gras buig soos die wind oor dit jaag en in groepies gaan ons sit. Colene, Christie, Jacomi en Helette maak ‘n lang treintjie, maar dit is nie ‘n masseer-trein van ouds nie. Dis toe ‘n <\/span>sit-up<\/span>–<\/span>stasie<\/span>, vir hitte. Tussen al hierdie meisies sit Van Zyl <\/span>en glimlag breed. “As ho\u00ebrskool-ek nou myself<\/span> kon sien,” het sy gesig ges\u00ea. <\/span><\/p>\n

‘n Bok in die veld besluit hy het die groep lank genoeg in sy habitat toegelaat, en maak vir Yvonne skrik om van hom te laat oor. <\/span><\/p>\n

Ons kry die laatweet dat die hut bo is, en gou genoeg kom ons by die nekkie uit met baie oopte vir tente en nog ‘n hoendernessie-hut. <\/span><\/p>\n

Ons maak aandete onder ‘n oorhangklip en almal bly knus sit, sodat aaitims net daar gebeur en die sterre saam met ons kyk. <\/span><\/p>\n

Aatims:<\/span><\/p>\n

– Louw en Dan\u00e9 open die aand met ‘n “Liefie, ek kort jou hulp met my legkaart…” Dinge het amuserend geraak toe Suzaan selfs van die gehoor af skree, “gee ‘n stoute tril!”<\/span><\/p>\n

– Caroline is as ligtoring gekies met raserige seerowers Neil, Louw, Van Zyl en Frederik.<\/span><\/p>\n

– <\/span>Toe is dit T<\/span>roepe met Van Zyl, Fred<\/span>erik, Hendrik Geel van die Haak-<\/span>Vrystaat span, Reinhard en Nico. <\/span><\/p>\n

– Daarna was daar ‘n kopwinkel met Eugene, Ruan, Marguerite, Dan\u00e9, Louw en Anli<\/span>.<\/span><\/p>\n

– Hendrik, Graham en Lourens is die wenners van kaartjies vir ‘n <\/span>rollercoaster-<\/span>rit en die drie verduidelik aan die groep hoe hulle ‘n veldtie sal vang. <\/span> <\/span><\/p>\n

– <\/span>Lun\u00e9 speel <\/span>Gedroggie <\/span>in ‘n jas en die deelnemers is Leah, Louw, Neil en Eugene. <\/span><\/p>\n

Ons bly in die warm nessie sit en wil nie meer opstaan om te aaitim nie. <\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

<\/div>\n
\n
\n

Hekels:<\/span><\/p>\n

– Dan\u00e9 wil by Ruan we<\/span>er wat hy bedoel het met sy<\/span> woorde vir Elwin, “ek voel so <\/span>confident<\/span> as jy by my stap.”<\/span><\/p>\n

– Vir Jakobus is daar gevra wat hy bedoel het met, “Louw is ‘n sagte man.”<\/span><\/p>\n

– Iemand vra vir Dewet wat hy gedink het met sy woorde, “Ek voel amazing as ek die <\/span>walkie-talkie <\/span>aansit.”<\/span><\/p>\n

– Weer vir Jakobus word daar gevra waarom hy <\/span>ges\u00ea het, “Iemand kan aan my been vat, dit moet net nie ‘n meisie wees nie.” Sy antwoord was een wat al die meisies laat <\/span>aaah <\/span>het: “Net my trouvrou mag.” <\/span><\/p>\n

Louw wou by Lun\u00e9 hoor wat sy bedoel het met, “Jig ek het karamel op vreemde plekke.”<\/span><\/p>\n

En da<\/span>armee gaan soek ons die troos van<\/span> hitte in ons tente, of by ons tentmaats, <\/span>afhangend van hoe sterk jou tentmaat oor persoonlike spasie voel.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Dag 3: Steeds bo! <\/span><\/h3>\n

Ons word wakker met ys op ons tente! Elwin se hele survival bag is ‘n iglo vir die go<\/span>ed daarbinne, ons lag met wasems in die lug en<\/span> <\/span>Van Zyl plak sy tekkies met <\/span>duct tape<\/span>. <\/span>Die koue sorg vir avontuur op sy eie. Chelaine s\u00ea wel, “As ek enigsins, <\/span>\u00f3\u00f3it<\/span>, <\/span>dink daaraan om Kilomanjaro of Everest te doen, <\/span>asseblief <\/span>herinner my aan vanogged en s\u00ea ek moenie.”<\/span><\/p>\n

Neil lag terwyl daar gestook word vir koffie. “My slaapsak is ‘n linker-ene en Caroline s’n ‘n reger-ene… ek het dit baie sterk oorweeg om by haar tent te gaan inklim.” Suzaan, wat redelik sterk daardeur be\u00efnvloed sou word<\/span> as tentmaat<\/span>, het <\/span>amper spyt geklink – “kyk ek sou enige ander aand nee s\u00ea, maar gisteraand…!”<\/span><\/p>\n

Die son skyn wel baie geesdriftig en gou genoeg val ons in die pad. Orals hou die interessante klipformasies ons geselskap – elkeen kompleet besig om sy eie storie te vertel. By nog ‘n lang bult gaan ons op en Colene s\u00ea dit lyk asof iemand ‘n handvol klippe oor die aarde gestrooi het.<\/span><\/p>\n

Aan die bo-punt wag ‘n groot klip en <\/span>game-break.<\/span> <\/span>Louw maak skiet oop en die dames het min plek om weg te hardloop! Neil skiet met blydskap vir Caroline totdat hy besef dit is WRAAK-aand<\/span>. <\/span>Ons neem foto’s vir ons ma’s en sosiale media-pr<\/span>ofiele. Kyk, dis rof hier maar op die foto’s<\/span> lyk<\/span> ons<\/span> darem steeds mooi – o<\/span>om Piet se kamera <\/span>kliek <\/span>geduldig. <\/span> <\/span> <\/span><\/p>\n

Net voor ons stap, haal Nina haar ukele uit en begin sing saam met die spelerige wind, en vinnig vorm ons ‘n groepie om haar. <\/span><\/p>\n

Om Sneeukop stap ons, en hou middagbroodjies aan die ander<\/span> <\/span>kant van die berg – skaars leeg na <\/span>gamebreak <\/span>maar sit sal ons sit en die son <\/span>sal ons <\/span>geniet. Colene<\/span>, <\/span>Nina, Estelle,<\/span> Zanli en Johan <\/span>speel frisbee, die Uitkyk kring laat van hom hoor, die koffiegereedskap word benut en Frederi<\/span>ck en Nina sing totdat Louw <\/span>roep om te stap. <\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

Ons kampplek is<\/span> op ‘n krans met ‘n<\/span> uitsig<\/span> ver by die berge in<\/span>.<\/span> Ons slaan tente op om te kan kyk solank ons kan…<\/span><\/div>\n
\n
\n

Sommiges<\/span> vat die kans en benut die tyd om die w\u00eareld ‘n bietjie verder te leer<\/span> <\/span>ken. “Ons is mos nou hier,” het dit van Louw gekom. <\/span><\/p>\n

Irmilee, Annemieke, Lun\u00e9, tannie Mariet, Caroline en Sue gryp die geleentheid vir bad<\/span> in die poele<\/span>. <\/span><\/p>\n

Die kos proe<\/span> feestelik en warm op die tong<\/span>, maar die sonsak is ‘n<\/span> <\/span>ware <\/span>fees vir die oog. Ons sit woordloos en kyk hoe sy strale fyn oranje kant lyne in ‘n laaste koebaai trek<\/span>. T<\/span>oe is dit net bergtoppe in pienk stiltes gelos, verslae van die son se <\/span>manje<\/span>fieke uitgang. <\/span><\/p>\n

Doen die Maker<\/span> dit elke dag, al sien niemand nie? <\/span><\/p>\n

Dit is WRAAK-aand, en die ou toeriste maak gereed vir die soetheid…<\/span><\/p>\n

Konsert:<\/span><\/p>\n

Daar word ‘n BTKanaal voorgestel, blykaar met ouertoesig nodig. <\/span><\/p>\n

Troue w<\/span>ord in die Cederberge gehou, en<\/span> terwyl ‘n paar manne ‘n veldtie vang, word die uitnodigings bespreek. <\/span><\/p>\n

Gregor, die enigste buitelander op die toer, laat die gehoor in handeklap uitbreek toe hy ons met ‘n solo uit die boonste rakke verras. <\/span><\/p>\n

Met die liedjies gaan dit maar beroerd en die bestuur word na vore<\/span> geroep om met die wysie en die woorde… <\/span>\u00e9<\/span>n die note te help. <\/span><\/p>\n

Toe WRAAK aanbreek, is dit ysig koud en onderlangse mompel het dit d<\/span>at Drakensberge nie hiermee <\/span>kompeteer nie… <\/span><\/p>\n

Aaitims: <\/span><\/p>\n

– Die lippie-ding: Oan en Isabel maak amper die gehoor ongemaklik, maar het ‘n slinkse manier gevind om die ou <\/span>aa<\/span>item bietjie woema te gee. <\/span><\/p>\n

– <\/span>Nico, Louw en Dan\u00e9 – <\/span>ja nee… <\/span>Dis al wat ek s\u00ea. <\/span><\/p>\n

– Frederik verskyn met ‘n alleen-aaitim uit sy jare as Recce: blykbaar was dit rof by die grens, en hy maak basies nou nog sy broek met ‘n geelslang vas. <\/span><\/p>\n

– Hy spoor toe vir Van Zyl aan en d\u00ede verskyn <\/span>met solo-aaitim <\/span>vanuit Holland met die <\/span>wonderlijke<\/span> storie van Jan. <\/span><\/p>\n

– Nina en Frederik volgende <\/span>aan die beurt <\/span>met Gatiep en Lorraine, wat sit en <\/span>I spy <\/span>speel. <\/span><\/p>\n

– Hendrik, Graham, Annemieke en Louw stel die jagkuns van ‘n statikus voor en onder<\/span> die gehoor het<\/span> daar ‘n paar aannames oor die <\/span>punchline<\/span> <\/span>ontstaan<\/span>…<\/span><\/p>\n

– Louw en Annemieke bly op en Graham, as papagaai, sluit by hulle aan. In hierdie troeteldierwinkel praat die papagaai veels te maklik en met ‘n “Tannie, djy wiet mos,” is hulle van die verhoog af. <\/span><\/p>\n

– <\/span>Gebaseer op ‘n ware verhaal, <\/span>W<\/span>ie het op my paradegras gedinges<\/span>, <\/span>is toe volgende deur Louw, Neil, Elwin, Van Zyl en Nico gedoen. Die paradegras wat rondskuif was moontlik bygelas <\/span>en nie deel van die ware storie<\/span> nie.<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n

– Hans en Mans volgende deur Elwin-met-kortbroek en Frederik, broer van die sussie van die oorspronklike weergawe. Mens kan die Mag<\/span>d<\/span>aleen-afdeling in sy stem identifiseer in hierdie aaitim. <\/span><\/p>\n

– Frederik en Neil doen Mario en Luigi, met ‘n vriend wat by hulle op die water aansluit, Alfredo (Louw). Maria, vrou van Mario, blyk om bietjie te goed met tydsbesteding te wees. <\/span><\/p>\n

Hekels:<\/span><\/p>\n

Daar is aan Louw gevra wat hy bedoel het met, “Jis, Ruan, maar jy is troumateriaal.”<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Dag 4: Krans tot Kampterrein (Sanddrif)<\/span><\/h3>\n

Selfs die sonsopkoms is iets om te beleef. Die lug maak ons in sagte pers wakker, en bly in pastel glimlag regdeur ontbyt. <\/span><\/p>\n

Die BTK, of Louw, besluit dat Nico verjaar en kringetjie word daar gemaak. Soos wat die manne sing en vir Nico in die lug gooi, wonder mens hoe <\/span>lekker <\/span>Nico nou eintlik verjaar. <\/span><\/p>\n

Dis ‘n langer dag se stap wat voorl\u00ea, maar dit is af Sanddrif toe, en ons loop met ‘n vinnige pas. Langs die pad vind ons ys in die <\/span>paadjie, en Estelle loop met ‘n stukkie rond. Miskien ‘n a<\/span>andenking vir haar plantjie rakkie in die koshuis<\/span>. Dani\u00ebl sien <\/span>poele op die klip, en vir ‘n oomblik dink ons dis sneeu. Genoeg om enige Vrystater se hart vinniger te laat klop, los hy sy sak en <\/span>hardloop reguit<\/span> af om te gaan kyk. <\/span><\/p>\n

Ruan trek van die pad af om ‘n video met sy foon te neem van die mense wat stap<\/span> en verloor sy voorste posisie,<\/span> <\/span>en <\/span>na ‘n rukkie <\/span>gamebreak <\/span>ons in die laaste skaduwee. <\/span><\/p>\n

Lourens wil by Jakobus hoor waar presi<\/span>es Sanddrif is, en Jakobus wys in die rigting van ‘n berg. “Daar.” Die Monique’s lag vir Lourens se dankbaarheid – hy we<\/span>et nou min of meer presies dis \u00f3<\/span>f op, aan die voet, in die middel, of agter die berg. <\/span><\/p>\n

Knus in ‘n groepie sit Elsara, Lan\u00e9 en Danielle om hitte te hou, waar is die hoendernessie-hut van die vorige aand nou? <\/span><\/p>\n

Frederik hou ‘n pak <\/span>peanuts en raisins<\/span> op. Hy wil net weet wie het hu<\/span>lle pap in die kamp vergeet. <\/span><\/p>\n

Ons stap aan en klap amper hande vir die son wat uitkom. <\/span>Af en af begin die paadjie sak…<\/span><\/p>\n

By die volgende bree<\/span>k, word klippe in sa<\/span>kke gepak. Onder andere loop Mic<\/span>ke deur<\/span>, en Eugene – wie se sak, byges\u00ea, reeds 30<\/span>kg+<\/span> weeg. Weereens word die <\/span>ukelele <\/span>uitgehaal en die dames<\/span> sing. Tussen Nina, Lize, Micke, Annemieke, <\/span>Lun\u00e9<\/span>,<\/span> (sit jou eie ensovoorts in)<\/span> <\/span>begin mens wonder of daar ‘n korrelasie is tussen BTK-dame<\/span>s<\/span> en sangtalent. (Sluit nie noodwendig die ouer damestoeriste in nie.)<\/span><\/p>\n

Verder stap<\/span> ons, en die voorstes stop hierdie keer nie. By die berg is ons af, maar middagbroodjies en die kampplek bly van ons<\/span> af<\/span> wegbly. Daar is nou spasies in die s<\/span>tapgroep – voor draf Louw en ‘n<\/span> span, in die middel is die Smit-gesin, en ver kom die slotte aan. <\/span>Vir ‘n bietie spangees begin die radiodraers toe musiek maak vir mekaar en die’s om hulle. Louw, van Zyl en Frederik kyk watter gewilde Afrikaanse<\/span> of Disney<\/span>-musiek die motiverendste kan wees, en so stap ons met ons eie Cederberg-<\/span>fm <\/span>die langpad aan. <\/span>Rista vertel dat Van Zyl ‘n onvergeetlike <\/span>Fabulous <\/span>vertoning gelewer het – hy sou Ashley Tisdale kompetisie kon gee, a<\/span>s Ingenieurswese nie vir hom<\/span> uitwerk nie.<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n

Uiteindelik stop ons vir middagbroodjies, die kampplek te ver weg om nog te stap, maar naby genoeg dat <\/span>ons nie moed verloor nie. Elsara besluit dit is tyd vir ‘n bietjie adrenalien – damesskiet word oopgemaak. <\/span>Lyk my Elwin het die dames been-af, want beide Micke en Gita hardloop vir hom, en Gita koop toe ‘n hele stuk aarde en stof in die proses. Gelukkig stem Elwin toe in vir ‘n dubbel slee en alle betrokke partye wen. <\/span><\/p>\n

Die laaste deel van die stap daag heel onverwags op – lang klippe verrys soos standbeelde in die stowwerige laatmiddagson en ‘n bordjie kondig aan: <\/span>Valley of the red gods<\/span>. Iewers klink ‘n <\/span>yeeehaaa <\/span>op.<\/span><\/p>\n

Sanddrif! <\/span>Interessant hoe verligting verskillend uitgebeeld word<\/span>: Party<\/span> is sommer driftig en plak op die gras<\/span> neer<\/span>, <\/span>skoene uit en<\/span> <\/span>son<\/span>–<\/span>bad<\/span>. Ander <\/span>gryp na ‘n frisbee<\/span>. En iemand kry ‘n her. <\/span><\/p>\n

Dani\u00ebl van der Merwe kom sluit aan by ons met Janneman se kitaar, en Suzaan en Chelaine verlaat ons vir werk en familieverpligtinge. <\/span><\/p>\n

Na kampopslaan<\/span>, is die Maalgat<\/span> natuurlik benut.<\/span> Ruan, <\/span>Monique 1, Micke, Nina, Dani\u00eb<\/span>l, Louw, Herman, Yvonne, Christie, Van Zyl, Lun\u00e9, Danielle, Alanah, Lisa, Neil, Nico, Johannes, Jacobus, Oom Piet, Jana, Lauren, Michelle, Marquerite en De Wet het almal kans gesien. <\/span>Van ‘n lang dag, kom hoog spring makliker. Mens val so vinnig, jou lamheid van die stap bly op die klip agter<\/span>… en jou rasionalitei<\/span>t. Die water is koud genoeg om jou nageslagte verkoue te gee, maar alles anders aan jou word warm. Dis lekker om ‘n mens te wees! <\/span><\/p>\n

En dis nog lekkerder om ‘n mens te wees as jy na soveel plesier warm kan stort. Sanddrif se b<\/span>adkamers is sekerlik nog nooit s<\/span>o behoorlik benut nie, en skoon loop die BTK’ners daar uit – amper onherkenbaar. <\/span>Daar was die paar wat wel koud gestort <\/span>het – maar hulle noem ek nie<\/span> op nie, vir nou is hierdie prentjie van mooi menswees genoeg. <\/span><\/p>\n

Mak kwikstertjies loop tussen ons rond en bedel vir stukkies aandag of kos, en m<\/span>et die laaste sonlig<\/span> <\/span>gaan <\/span>vang Lan\u00e9, Zanli en <\/span>Gita <\/span>die bome se refleksie in die<\/span> water. <\/span> <\/span><\/p>\n

‘n Paar besoekers van die Maan kom wys gesig:<\/span><\/p>\n

Janneman daag op na werk vir die naweek, seker op soek na<\/span> waar<\/span> sy kitaar<\/span> heen verdwyn het<\/span>. <\/span><\/p>\n

Met aaitims kom<\/span> ‘n ander kamper en oud BTK’ner<\/span> aansluit<\/span>, Linda <\/span>Zietsman <\/span>van bestuur<\/span> 2015.<\/span><\/p>\n

Aaitims:<\/span><\/p>\n

In verslag aan die skets (toe in die tent met ‘n <\/span>post<\/span>-kaas maag en gestel<\/span>), het <\/span>‘n paar <\/span>hoogtepunte vir die aand<\/span> ingesluit: <\/span><\/p>\n

– <\/span>Die Jills – <\/span>moontlik <\/span>nie noodwendig oor<\/span> <\/span>die humor nie, maar meer in die rigting van hoe lank dit was<\/span>. <\/span>En dat <\/span>big daddy en baby daddy <\/span>ook<\/span> ingeval het – Janneman en Van Zyl. <\/span><\/p>\n

– Linda<\/span> Zietsman<\/span>, <\/span>Micke, <\/span>Danielle, Monique en <\/span>Marquerite was die Jills. <\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

– Oom Piet het ‘n groep eerste toeriste “We are marching to Pretoria” laat ops\u00ea met ‘n suksesvolle sessie as koor-dirigent.<\/div>\n
\n
\n

– <\/span>Twee suckers op ‘n stokkie<\/span>, deur Hendrik, Jannes, Louw<\/span>-die-verkoper-van-vreemde-geure<\/span>, Annemicke, Irmilee-die-dogtertjie-opsoek-na-aarbei-roomys en Ruan. <\/span><\/p>\n

– <\/span>Micke en Lize het weer verskyn as Rooikappie en Lara Crawford, laat vir ‘n BTK-toer en die uitvinding van die BTKommunikasie. <\/span><\/p>\n

–<\/span> <\/span>Oan en Van Zyl<\/span> wat amper verongeluk a.g.v. Louw se groot vis-stories. Blykbaar het hy iewers ‘n vis met <\/span>‘n kollosale groot oog<\/span> ook<\/span> <\/span>uitgetrek. <\/span><\/p>\n

– <\/span>Neil met ‘n nuwe aaitim<\/span> oor die bottel wyn in die berg gevind. Die diere in sy verhaal Micke, Ruan, Graham en<\/span> Johan<\/span>, het almal een sluk teveel gehad en hasie was skoon omgekrap die volgende oggend oor haar sogenaamde vegvermo\u00ebns. <\/span><\/p>\n

Oor en uit. <\/span><\/p>\n

Dag 5: Dagstappie by Wolfbergskeure op.<\/span><\/h3>\n

Ons word wakker en dit is yskoud. Ek s\u00ea vir jou, <\/span>ys. <\/span>Elwin tel sy <\/span>kort<\/span>broek op: twee-dimensioneel plat is dit gevries. Hy gooi hom en die broek slaag sy toets vir ‘n frisbee. <\/span><\/p>\n

Colene se slaapsak en <\/span>Monique 2 se hare het beide ys op. <\/span><\/p>\n

Die stokers stook vir warm water en koffie, en die groepie om die vuur raak by die oomblik groter soos wat die slaapwandelaars aansluit. <\/span><\/p>\n

Micke, Ma<\/span>rali, Anli, Graham, Ruan<\/span>, Jacomi, Colene en Elwin maak ‘n kringetjie met die op-en-af tegniek vir wrywing en hitte, terwyl ritme deur Graham min of meer in die vorm van <\/span>beatbox <\/span>verskaf word. <\/span><\/p>\n

Louw laat ons vir die son wag voor die stap begin, en Elwin se broek ontdooi genoeg dat hy maar daarmee kan stap. Vandag besluit die Makkepan dat Leah verjaar en sing word daar gesing. En gegooi ook. Die wangsoen-tradisie is vir eers opsy geskuif. <\/span><\/p>\n

Oppad op, kies Nina kortpad maar moes gou genoeg in haar spore draai toe sy amper ‘n been in besering oop kap. Lun\u00e9-die-dokter kon gou genoeg inspring om te help. Dankie aan Tygerberg vir sy ondersteuning en studente (so af en toe). <\/span><\/p>\n

Die pad skeure toe gaan vinnig, en met ‘n steil klim raak die uitsig al hoe mooier. Op ‘n prominente klip word vir foto’s gestop <\/span>en verder styg ons. <\/span><\/p>\n

Oan en Isabel, met toerusting wat intimiderend vir ons gewone stappers lyk, <\/span>het besluit om die rotsklim afdeling te adverteer <\/span>teen die klippe op, <\/span>en wen moontlik ‘n paar nuwe lede. <\/span><\/p>\n

Die skeure sluk <\/span>mens<\/span> met ‘n glimlag in, en vou jou met groot klip-arms toe. Nou gangetjies en groot ooptes van klip los jou in vreemde verwondering. Die son lo<\/span>er <\/span>deur van die gate en nooi mens om verder en dieper in te gaan verken.<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n

Lun\u00e9<\/span> vertel<\/span>: “dit is soos ‘n cha-cha, jy stap<\/span> so: linkerboud, regterboud, die skeure in.”<\/span><\/p>\n

Janneman maak van die g<\/span>eleentheid gebruik om <\/span>in ‘n gat te gaan sit en onbewuste<\/span>, onskuldige<\/span> meisies soos Lan\u00e9 <\/span>van skrik te laat hik<\/span>. <\/span><\/p>\n

Middagbroodjies word sommer binne die skeure gedoen<\/span>, rug-teen-rug<\/span>. Ons ken mos nou al van styf sit – vir die koue was dit ‘n moet, so waarom vandag van die gewoonte afwyk? <\/span><\/p>\n

Steeds binne die skeure vorm ons ‘n kring en spontaan is “<\/span>how great is our God<\/span>” begin sing. <\/span>In aanbidding het ons aanhou sing, en die woorde het die klip-gate gevul. Die Bybel praat van klippe wat sal uitroep, <\/span>maar vandag het ons ‘n kans gebruik<\/span> om ook Sy grootheid hardop te loof. Wat ‘n voorreg! Vir ‘n ruk het ons<\/span> in<\/span> stilte gestaan, en Louw het afgesluit met gebed. <\/span><\/p>\n

Bo by die skeure gaan ons nie uitklim nie, en daar word weer stadig afge<\/span>stap. Die slotte het wel hul kans benut<\/span> om gou bo uit te klouter. <\/span><\/p>\n

Estelle en Reinhard besluit om af te hardloop ten spyte van gesonde verstand en Van Zyl, Jakobus en Janneman kyk of hulle die frisbee ‘n <\/span>drastiese afstand teen die <\/span>berg af kan laat bereik<\/span>.<\/span><\/p>\n

Die paadje laat mens toe om stadig genoeg af te gaan dat jy steeds die uitsig kan geniet, terwyl jy verniet na die vermaak van Nina en Micke se Europese aksente<\/span> kan<\/span> luister. <\/span><\/p>\n

Terug by die kampterrein, skiet daar weer ‘n groep Maalgat toe<\/span>: Louw, Nico, Ruan, Janneman, Van Zyl, Jakobus, Lun\u00e9, Michelle, Elwin, Jannes, oom Piet, tannie Mariet en Lourens<\/span>. <\/span>Marguerite-me<\/span>t-blase en Dan\u00e9-met-maag kom<\/span> op hulle beurt weer terug van ‘n <\/span>swem<\/span>sessie<\/span> af, na ‘n rusdag onder. <\/span><\/p>\n

Op die gras, ongesteurd deur die klomp haastiges oppad poele toe, sit Anli, Eugene, Reinhard, Gregor, Estelle en Dani\u00ebl-die-obserweerder, en speel Monopoly se kaartspel<\/span>etjie<\/span>. <\/span><\/p>\n

Helette, Colene, Lisa, Christie en Yvonne gaan soek vir bietjie hitte in hulle slaapsakke en l\u00ea in ‘n bondel terwyl dit donker raak. <\/span><\/p>\n

Ons het aandete net ingeskep<\/span>, toe daag Oan en Isabel op, toe<\/span> eers terug na ‘n dag se klim. <\/span><\/p>\n

Na ete bly ons i<\/span>n groepies sit en sing, eintlik in kompetisie teen mekaar om te kyk watter sangbundel beter benut kan word. Dit of, ons probeer onsself net besig hou om nie te haastig vir beertjiepoeding te raak nie. <\/span><\/p>\n

Aaitims:<\/span><\/p>\n

– Louw, Ruan, Nico, Jannes, Irmilee, Johannes, Eugene, Annemieke en Elwin het elkeen op ‘n brug aangemeld met ‘n drastiese rede om te spring. Net een het agtergebly. <\/span><\/p>\n

– Louw, Ruan, Van Zyl en Elwin doen<\/span> Broekies, met voorsorg<\/span> getref. <\/span><\/p>\n

– Janneman, Van Zyl en Jakobus laat die gehoor sidder met die opblaas van ‘n <\/span>longdrop.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n

– Mieke en Anli is volgende <\/span>aan die beurt met nuwe betekenis aan die woorde “Seep en Water”<\/span><\/p>\n

– Van Zyl bied ‘n kompetisie aan: wie sal die Marie-beskuitjie die vinnigste eet?<\/span> Kandidate is Hendrik-van-die-Vrystaat, Nico en Graham (wat min of meer as wenner uitgetree het). Die twee verloorders wat moontlik voor die kompetisie gekies is, is geblou-yskas dat die tente vibreer. <\/span><\/p>\n

– Oan en Isabel kom vorentoe om hulle maande saam te vier – en sing vir ons hulle koshuis-skakel liedjie, waarmee hulle ontmoet het. Wat ‘n opregte oomblik, slapende toeriste het selfs regop gaan sit en ‘n groot handeklap van die gehoor is gegee. <\/span><\/p>\n

– Nina, heel geinspireerd, met kitaar en al is die verhoog op. Met ‘n skaam kuggie en verskoning <\/span>het sy die liedjie van die Visarend aan haar oupa opgedra en die gehoor behoorlik uitgevang. <\/span><\/p>\n

– Nico en Hendrik is volgende op as twee boere wat gaan visvang en deel ‘n bietjie raad uit. <\/span><\/p>\n

– Elwin en Micke kom sit om te begin rugby kyk en Micke kry so <\/span>koud, koud, koud, koud. <\/span><\/p>\n

– Micke en Lize is toe aan die beurt en speel weer <\/span>die twee dames op ‘n BTK-toer. <\/span><\/p>\n

– Louw verskyn op die verhoog en roep onwillige<\/span> kandidate vir sy <\/span>human table. <\/span>Elwin, Van Zyl, Janneman en Gregor moes toe maar as tafel optree en buig of bars, toertjies is aangepak. Lank het die tafel ongelukkig nie gehou nie. <\/span><\/p>\n

– Die aand eindig af met geliefde <\/span>Kaptein, <\/span>vir die bittereinders. Louw, Van Zyl, Janneman, Ruan en Elwin was bemanning en behalwe vir Van Zyl se lagbui, is die aaitim toe ook suk-k-k-k-k-sesvol en k-k-k-klaar. <\/span><\/p>\n

Hekels:<\/span><\/p>\n

– Elsara wil by Louw weet wat sy bedoeling is met “Rista is ‘n <\/span>chihuahua<\/span>.”<\/span><\/p>\n

– Vir Nico is gevra wat hy bedoel het met “Ek moet die kinders gaan aflaai.”<\/span><\/p>\n

Sy antwoord is kommerwekkend van aard, “Soos wat hulle ouer word’, s\u00ea hy, “wil mens hulle maar aflaai vir rus en vrede.”<\/span><\/p>\n

– Vir Louw word daar weer gevra wat hy bedoel het met, “Elsara, hou jou sleedate besig.” <\/span><\/p>\n

Hy<\/span> reken dat Graham so hard langs hom snork, sy moes duidelik iets verkeerd gedoen het.<\/span><\/p>\n

– <\/span>Iemand wil by Lauren haar bedoeling hoor oor, “Dit sal vir my moeilik wees om ‘n man lief te h\u00ea met ‘n <\/span>weird<\/span> van.” Byges\u00ea, sy is <\/span>wel <\/span>Lauren <\/span>Husskison.<\/span> <\/span><\/p>\n

– Hendrik word gevra oor sy stelling, “Jakobus lyk baie goed as hy frisbee gooi.” <\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

<\/div>\n
\n
\n

– En Jannes wil by Lun\u00e9 hoor wat sy bedoel het met, “Ek hou nie van kinders nie, ek hou van siek kinders.” <\/span><\/p>\n

Dag 6: Terug Stellenbosch toe<\/span><\/h3>\n

Ons word weer met ys wakker. Hierdie keer het ons nie klere buite gelos vir moontlike frisbee opsies nie, en vind ons net gras wat in silinders van ys toegedraai is. Dit lyk kompleet soos iets uit die yspaleis in <\/span>Frozen<\/span>. <\/span><\/p>\n

In groepies probeer ons weer warm raak en Christie, Lisa en Helette jaag mekaar rond vir ekstra hitte.<\/span> Hendrik laat vir Van Zyl ploegwerk doen met ‘n behoorlike blou yskas en op sy beurt wil Van <\/span>Zyl <\/span>wraak op Jakobus neem, maar geen yskas kom uit die lug te voorskyn nie. <\/span><\/p>\n

Ons vorm ‘n lang ry om te <\/span>chicken parade <\/span>vir vullis en Ruan hardloop voor die hele ry verby, die selfaangestelde afsitter vir die parade. <\/span>Lyk my h<\/span>ierdie paradegr<\/span>as word skoon gelos. <\/span><\/p>\n

Die volgende afs<\/span>it is vir <\/span>gentleman’s challenge <\/span>en die manne wys wat oor is binne hulle. Mens sou nie kon s\u00ea dis<\/span> hul<\/span> laaste bietjie krag nie, want hierdie lyk nie na laaste, of bietjie, nie. Van Zyl draf die wenposisi<\/span>e in en stap met nog ‘n burger va<\/span>n Spur weg. <\/span><\/p>\n

Ruan, Elwin en Dewet kom agterna met drie sakke elk, en rig ‘n onuitgesproke vraag – wie is dan die ware <\/span>gentlemen? <\/span><\/p>\n

Ons los die Cederberge met ‘n foto by die<\/span> Sanddrif<\/span> bruggie – waar die bome se refleksie op die water<\/span>,<\/span> en die sand blink van ys<\/span>,<\/span> nog altyd soos ‘n prentjie uit ‘n ander w\u00eareld lyk. <\/span><\/p>\n

Ter afsluiting: Graham tree as wenner van die <\/span>burger-challenge <\/span>uit, en ons almal as wenners van nog goue, goeie herinneringe. <\/span><\/p>\n

“Lewe lank, lewe lank, BTK!”<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cederberge ( Wintershoek Berge): Junie 2019 ‘n Skets van gebeure deur Dan\u00e9 Eloff.  <\/p>\n","protected":false},"author":2496,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[23771],"tags":[],"class_list":["post-3640","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sketse"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3640","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2496"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3640"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3640\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3643,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3640\/revisions\/3643"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3640"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3640"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.sun.ac.za\/btk\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3640"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}